مقدمه ای بر کره بادام زمینی پایدار

کره بادام زمینی در هنگام ذخیره سازی مستعد جداسازی روغن است. نه تنها روغن شناور به راحتی اکسید و rancid است، اما بخش غیر روغنی کره بادام زمینی به طور طبیعی در طول ذخیره سازی حل و فصل به شکل یک ماده جامد سخت، که طعم، قابلیت گسترش و کیفیت حسی کره بادام زمینی را کاهش می دهد، دوره ذخیره سازی کوتاه شده است. دو راه برای جلوگیری از جداسازی سس کره بادام زمینی وجود دارد. یکی اضافه کردن امولزیفیرها و تثبیت کننده ها در تولید کره بادام زمینی است. لین هونگ و وانگ جیانزونگ با اضافه کردن امولزیفر تک گلیسرید انسان به کره بادام زمینی بر پدیده جداسازی سس روغن کره بادام زمینی غلبه می کنند. تک گلیسرید اضافه شده در کره بادام زمینی نیز می تواند آب امولزی شده را به شکل یک فیلم در آورد، فعالیت آب در کره بادام زمینی را کاهش دهد و ماندگاری کره بادام زمینی را گسترش دهد. آبشش، آریانا و غیره با اضافه کردن روغن نخل به کره بادام زمینی، پایداری کره بادام زمینی را بهبود می بخشند. وانگ دپی از طریق تحقیقات دریافت که ثبات کره بادام زمینی هنگامی که با امولسیفر و ضخیم کننده مخلوط می شود، بهتر از پایداری امولسیفر به تنهایی است. لی لینگفنگ و دیگران فیبر گندم و امولزیفیه های مرکب را به کره بادام زمینی اضافه کردند تا ثبات کره بادام زمینی بهبود یابد. اضافه شدن فیبر گندم به دلیل توانایی قوی آن در جذب و رفع روغن ها است. انتخاب امولزیفیرها و دوز مناسب در اولویت اول برای بهبود ثبات امولزیسیون کره بادام زمینی قرار دارد. یک شین و همکارانش از طریق آزمایش هایی ثابت کردند که اضافه کردن ۸٪ نشاسته سدیم اکتنیل سوکسینات به کره بادام زمینی ثبات کره بادام زمینی را بهتر می کند.